Jolanda werd niet ingeloot voor de kraamzorg, maar zette jaren later toch de stap
Niet ingeloot voor de opleiding kraamzorg
Voor Jolanda was al vroeg duidelijk dat ze in de zorg wilde werken. Vooral de kraamzorg sprak haar aan. “Ik wilde omgaan met mensen en hen een goede start geven met een nieuw leven en een kind.”
Na het voortgezet onderwijs meldde ze zich aan voor de opleiding kraamzorg. Destijds gold daarvoor een loting. Jolanda werd niet ingeloot en stroomde daarom in bij de opleiding Verzorgende 3, gericht op gezins- en ouderenzorg. "Ik was wel teleurgesteld, maar ik ben ook nuchter. Dan ga je een ander pad volgen."
Ervaring opdoen bij mensen thuis
Jolanda werkte een aantal jaren als gezinsverzorgende. Ze kwam bij veel verschillende mensen thuis: na een operatie, bij terminale zorg, bij dementie en in gezinnen waar extra ondersteuning nodig was. “Ik heb daar enorm veel mensenkennis opgedaan.”
Na de geboorte van haar zoon stopte ze met werken. Later ging ze weer aan de slag in de huishoudelijke dienstverlening en daarna in een bejaardenhuis. Toch merkte ze dat de zorg in de loop van de jaren veranderde. “Het was bijna met een stopwatch door een huis. Ik kende juist de ruimte en tijd voor een gesprekje. Dat paste niet bij mij.”
"Ik dacht: als ik het nu niet doe, dan komt het er niet meer van."
Op latere leeftijd alsnog kraamverzorgende worden
Rond haar veertigste begon Jolanda na te denken over haar toekomst. “Ik vroeg me af: kan ik dit werk blijven doen tot mijn pensioen, ook fysiek? Mijn conclusie was: dat kan ik niet en dat wil ik niet.”
Ze onderzocht verschillende mogelijkheden. Ook de kinderopvang kwam voorbij, maar uiteindelijk kwam de kraamzorg opnieuw in beeld. “Steeds kwam de kraamzorg weer voorbij. Wat kan ik toevoegen, wat kan ik bijbrengen en hoe kan ik ouders een goede start geven?”
Een vriendin van Jolanda zat in dezelfde situatie. Samen spraken ze regelmatig over hun volgende stap. Uiteindelijk kozen ze allebei voor de kraamzorg, ieder bij een andere werkgever. “Ik dacht: als ik het nu niet doe, dan komt het er niet meer van.”
Opnieuw de schoolbanken in
In 2009 begon Jolanda aan een verkorte opleiding tot kraamverzorgende. Daarin kwamen onder andere de basis van kraamzorg en partusassistentie aan bod. Zelf vroeg ze ook om verdieping, bijvoorbeeld over kinderziektes en psychische ondersteuning van de moeder. “Veel mensen die lang in het vak zitten, doen die verdieping in de praktijk op. Ik wilde die kennis ook graag hebben.”
Dat betekende weer leren, opdrachten maken én direct meelopen in de praktijk. "Ik vond het best lastig, omdat ik al heel lang uit het leerproces was." Gelukkig bleek ze niet de enige in haar klas. "Er zaten gelukkig meer mensen van mijn leeftijd in de opleiding."
Ook thuis moest iedereen wennen aan het nieuwe ritme. "Het leven was eerst best voorspelbaar. Nu moest ik werken, leren en opdrachten maken. Dat kost tijd en energie." De steun van haar gezin maakte daarbij een groot verschil. “Zij waren heel enthousiast en hebben me enorm aangemoedigd. Ik maakte samen met mijn zoon huiswerk. Zonder de steun van je gezin wordt het wel heel erg lastig.”
Waarom werken als kraamverzorgende zo bijzonder is
Inmiddels werkt Jolanda al ruim vijftien jaar in de kraamzorg. Nog steeds gaat ze iedere werkdag met veel plezier op pad. Wat haar werk zo bijzonder maakt, is dat ze een week lang onderdeel mag zijn van een gezin in een heel bijzondere periode. "Je stapt iemands bubbel binnen en moet daar je weg in vinden."
Ze helpt ouders niet alleen bij de verzorging van hun baby, maar geeft ook vertrouwen. "Ik wil samen met ouders de regie nemen. Ik ben niet iemand die zegt: zo gaan we het doen." Een van de mooiste complimenten die ze ooit kreeg, vat haar manier van werken goed samen. "Je bent er, maar je bent er ook niet."
"Als ze me nodig hadden, was ik er. Maar als ze even met z'n drietjes wilden zijn of bezoek kregen, deed ik iets anders. Ik probeer steeds de balans te vinden tussen er zijn en ruimte geven."
Werken als e-consulente
Sinds drie jaar werkt Jolanda naast haar werk als kraamverzorgende ook als e-consulente. In eerste instantie vond ze dat best spannend. "Ik ben inmiddels 61. De digitale wereld... dat was wel even: oei." Toch besloot ze er juist voor te gaan. "Je kunt je er beter in verdiepen dan je ertegen verzetten."
Inmiddels is ze overtuigd van de meerwaarde. "Je kunt ouders net dat extra steuntje in de rug geven. Zeker als ze net uit het ziekenhuis komen of aan het einde van de kraamweek nog vragen hebben." Bij haar thuis heeft ze een bureautje ingericht. “Ik heb hier allerlei hulpmiddelen: luiers, een pop, een nepborst en een thermometer.” Tijdens de e-consulten bespreekt ze bijvoorbeeld hoe de nacht is gegaan, hoe de voedingen verlopen en welke vragen ouders nog hebben. “Meestal komen er tijdens het gesprek toch nog wel vragen naar boven.”
Daarnaast ziet ze het als een mooie manier om haar ervaring te blijven inzetten. "Ik hoop dat ik, als het fysieke werk ooit minder wordt, op deze manier nog iets voor gezinnen kan blijven betekenen."
Je bent nooit te oud om je droom te volgen
Voor mensen die twijfelen over een opleiding tot kraamverzorgende heeft Jolanda een duidelijke boodschap. "Denk goed na en besef dat het onregelmatig werk is. Maar ga het zeker doen. Je krijgt er zoveel waardering en voldoening voor terug. Je voegt echt iets toe aan de eerste dagen van een nieuw gezin."
En voor mensen die denken dat ze te oud zijn? "Het is nooit te laat. Bij mij in de opleiding zat een vrouw van zestig. Ik heb zelf nog nooit een seconde spijt gehad van mijn keuze.”
Ook kraamverzorgende worden?
Denk jij na over een carrière in de kraamzorg, maar vraag je je af of het niet te laat is om nog een opleiding te volgen? Bij Naviva leer je het vak in de praktijk met de BBL-opleiding tot kraamverzorgende. Ontdek de mogelijkheden en zet, net als Jolanda, alsnog de stap naar een baan waarin je iedere dag van betekenis bent.